Comic Fighting : วาดได้เก่งขึ้นจริงๆอ้ะ?
posted on 25 Feb 2009 23:05 by agitation
...เคยเกริ่นๆไว้ว่าจะมาพูดถึง คอมิคไฟต์ติ้ง หรือ CF
Comic Fighting มันคือการต่อสู้ โดยใช้การ์ตูนค่ะ
เราจะฟาดฟันกันด้วยการคิดคาแรคเตอร์เพื่อที่จะลงแข่งขันสู้กับคาแรคเตอร์ที่คนอื่นๆคิดขึ้นมา
โดยมากก็แข่งกันโดยผลัดกันวาดกันเป็นเทิร์นๆไป
แน่นอนว่า สุ้กันธรรมดาๆมันก็ธรรมดาน่ะสิคะ ดังนั้นโดยมากแล้วจะมีกติกาอื่นๆ และอีเวนท์ หรืออุปสรรคยากๆมาบังคับให้วาดกัน
และแน่นอนว่าต้องมีกำหนดเวลาเอาไว้ด้วย ต้องวาดเสร็จภายในเมื่อไหร่ๆ
ไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่ามีที่มาเริ่มต้นมาจากไหน เว็บไทยหรือเว็บนอก แต่เท่าที่เห็น ซีเอฟที่ดังๆก็ได้แก่ของ ไทยคอมิค แหล่งชุมนุมเหล่าเสือสิงห์จอมยุทธวงการการ์ตูน หรือไม่ก็บอร์ดพอคเก็ตออนไลน์ เป็นต้
แต่ละคนฝีมือไม่ธรรมดาอย่างมาก แม้เจ้าตัวจะพยายามบอกว่าธรรมดาก็ตาม...
สำหรับบอร์ดที่เราไปเล่น รอบที่เราไปเล่น (ก็รอบแรกนั่นแหละ) กติกาหลักก็คือ จับคู่แล้วสู้กันนน
1 เทิร์นไม่ต่ำกว่าสี่่หน้า ให้เวลา 7 วัน
ย้ำอีีกครั้งค่ะ 7 วัน
ไม่แปลกเรอะ แต่สำหรับเราที่ทำงานช้ามากนี่แปลกนะ..
7 วันทั้งลากทั้งเข็นตัวเองให้มานั่งจับดินสอร่างภาพ จับปากกาตัดเส้นทุกวี่ทุกวัน ไม่รู้ทำไปได้ยังไง
...แบบนี้แถวบ้านเรียกขี้เกียจ ไม่ใช่ทำงานช้า...
อนึ่ง เราเป็นเพียงลูกเจี๊ยบในวงการซีเอฟเท่านั้น ไม่ได้บังอาจพูดว่ารู้มาก รู้ดี เห็นซึ้งถึงสรรพสิ่งในวงการ เพียงแต่จะมาแชร์ประสบการณ์ที่พบเจอเท่านั้น
ทั้งหมดที่จะกล่าว เป็น ความคิดเห็นส่วนบุคคล นะจ๊ะ
อนึ่ง ที่เราประสบพบเจอส่วนมาก เหตุผลที่ทำให้หลายๆคนเข้าร่วมซีเอฟก็มีกจะเป็น
1.ฝึกปรือฝีมือการวาด เพราะในซีเอฟ เป็นการบังคับกลายๆให้เราวาดคาแรคเตอร์ขของคนอื่น วาดฉาก วาดอะไรที่โจทย์กำหนดมา วาดมุมมองหลายๆมุม มันเป็นความท้าทายแบบนึงว่าเราจะวาดไอ้บางอย่างที่เราไม่เคยวาดออกมาได้ทุเรศมากน้อยเพียงใด คู่แข่งเห็นแล้วจะกรี๊ดมั้ยที่เราวาดตัวละครเค้าออกมาได้จุดจุดจุดเยี่ยงนี้
2.ทำความรู้จักคน อย่างน้อยก็คู่แข่งเราคนนึงล่ะที่เราจะมากจะน้อยก็ต้องได้รู้จักบ้าง
คงไม่มีใครสมัครเงียบๆ ลงอินโทรเงียบๆ ถึงเวลาก็วางเทิร์น แปะ เงียบๆ แล้วจากไปราวกับสายลม เมิงเป็นนินจาเหรอคะ ชีวิตนี้จะขออยูู่่ภายใต้เงามืดตลอดไป...อย่างน้อยมันก็ต้องเกิดการพูดคุยและมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนบ้างสิน่า่
3.ว่าง เป็นเหตุผลที่ตอนนี้ฟังแล้วหมั่นไส้มาก ขอข้าม..
4.ตามเพื่อนมา อาจจะคล้ายๆอารมณ์เดียวกับที่เวลาเพื่อนไปห้องน้ำแล้วตามไปด้วย ไปไหนไปกััน เพื่อนกัน เพื่อนตายตลอดปายย~~
5.น่าสนุกดี เหตุผลข้อนี้ฟังดูเป็นบทพูดในการ์ตูนมาก ให้อารมณ์ใครซักคนแสยะยิ้ม หึๆ ก็มันน่าสนุกดีนี่ แต่หลายๆคนมาแข่งก็เพราะเหตุผลนี้นี่แหละ...
อสอง รู้จักคำว่าดาบสองคมมั้ย...ไอ้ที่คิดๆไว้ว่าดีจริงๆแล้วมันก็ไม่ใช่อย่างที่คิด เพราะบางที แข่งไปแล้วคุณอาจพบว่า
1. กรี๊ดดด เส้นอิฉันบัดซบขึ้น
ยกตัวอย่างเช่นไอ้เจ้าของบล็อกนี่ล่ะ
เพราะไม่ค่อยได้ฝึก นานๆวาดซักรูปนึง ซึ่งนั้นทำให้ เส้นไม่นิ่ง
(ที่ไม่ได้แปลว่ามือสั่นแบบเวลาเข้าทรง แต่แปลว่าวาดตัวเดิม มุมเดิม ออกมาเป็นคนละคน และแทบจะเป็นคนละลายเส้นค่ะ)
อนิจจา วาดได้แต่หน้าตรง แล้วเส้นก็ยังเป็นเส้นของคนฝึกวาด ผลก็คือ
ก่อนแข่ง

วาดแบบนี้
ระหว่างแข่ง
กลายเป็นแบบนี้
เทิร์นแรก อันนี้ย่อแล้วสกรีนเป็นตาราง อุบาทว์มาก..
จะสังเกตว่าระหว่างแข่ง หน้าบวมๆเบี้ยวๆมาก

เทิร์นสอง เส้นมันไม่เหมือนเดิม วิธีวาดตาได้เปลี่ยนไปแล้อย่างน่าเศร้าแม้จะสังเกตยาก(เรอะ)
เทิร์นสาม ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เส้นเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
หลังจากแข่งจบ


หน้ากะเทยๆเบี้ยวๆยาวๆนี่มันอะร้ายยย วิธีวาดตาแบบนี้คือ?
ผ่านไปสองสามเดือนเท่านั้นแต่ลืมวิธีวาดแบบที่เคยวาดไปหมดแล้ว..
เอาเส้นเก่าคืนมาเดี๋ยวนี้นะ...
โปรดชมดูอีกครั้ง
บีฟอร์.. อาฟเตอร์..
/ทรุด
ไม่ได้จะเรียกร้องอะไรจากสังคม
เพียงแต่เราไม่เคยวาดการ์ตูนช่องๆมาก่อนแค่นี้ก็น่าปวดหัวจะตายชัก แล้วเราก็เป็นพวกทำงานช้ามาก
มีเวลาให้เรา 7 วันสำหรับวาด 1 เทิร์น และสำหรับซัมเมอร์ก็ต้องไปเรียนพิเศษ 8 โมงเช้า - 4 โมงเย็น วันนึงดิชั้นจะไม่มีเวลาเลยใช่มิ บางวันก็ต้องไปธุระกับพ่อแม่อีกแน่ะ ผลก็คือ เผาเข้าไปสิคะ ปั่นไปเซ้
และเหตุนั้น การวาดรูปด้วยเวลาสั้นๆเร็วๆโดยที่เส้นไม่ได้คงที่มันทำให้เราต้องวาดในอัตตราความเผาสูงขึ้น เราได้ระเบิดดาร์คไซด์ออกมาระหว่างที่เร่งพลังเพื่อเพิ่มสปีดในการวาด ด้านมืดของลายเส้นจึงได้ถูกสำแดงออกมาและด้านดีได้ถูกกลืนกิจนกลายร่างงงงงง
รู้เรื่องมั้ยคะ
มันแปลว่า รีบวาดก็เลยเบี้ยว พอต้องวาดรีบๆ เบี้ยวๆบ่อยเข้า มือเราชินกับลายเส้นนั้นไปซะแล้ว
สุดท้ายเลยวาดให้เหมือนก่อนหน้านั้นไม่ได้อีก ไม่ว่าจะลองยังไงก็ตามแต่ เสียดายตรงที่วาดมาเป็นปีๆแล้วจู่ๆลายเส้นก็กลายพันธุ์อย่างไม่อาจหวนคืน
จะพูดว่าการเปลี่ยนแปลงคือแง่หนึ่งของการพัฒนาก็อาจใช่
แต่ลายเส้นใหม่ที่นรกสาปฟ้าลิขิตมานี่ พูดตรงๆคือ ไม่ชอบ
(ประเด็นเลย)
แต่น้อยคนที่จะเป็นอย่างนี้ล่ะนะ ยังไงก็ตามสำหรับคนที่รู้ตัวว่าเส้นตัวเองพร้อมจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอ(ในทางเลวร้าย) และรู้ตัวดีว่าฝีมือไม่แน่นพอ ฝึกวาดให้คล่อง พื้นฐานแน่นๆก่อนแล้วค่อยมาแข่ง คงจะได้ประโยชน์มากกว่ามั่วนิ่มเล่นสุ่มสี่สุ่มห้า มิฉะนั้นอาจเสียใจ
นอกจากนี้ ไอ้ที่จะ ทำความรู้จักคน มันก็จะหลายเป็น
2.ทำความรู้จักเกรียน แทนได้อีก
ซึ่งถ้าได้บอร์ดดีๆที่มีแต่คนดีๆก็ไม่เป็นไร แต่สำหรับบางที่ที่คนผมสั้นมากเหล่านี้ชุกชุมพึงระวังด้วยค่ะ
ไม่อย่างนั้นก็อาจจะเจอ
2.1 คนอื่นเอาคาแรคเตอร์ไปดัดแปลงเล่น จับไปทำมิดีมิร้ายจับไปเปลี่ยนแปลงบุคลิกไปเล่นมุกเสื่อมๆ โดยไม่คิดจะขอเจ้าของคาแรคเตอร์
สำหรับกรณีแบบนี้อาจจะมองว่า อุ๊ย ใจแคบจัง อย่างงี้จะเป็นนักเขียนการ์ตูนมิได้ดอกนะคะนักเขียนการ์ตูนต้องยอมรับได้แม้ตัวละครจะถูกนำไปวาดวายสิคะ ถือซะว่าเป็นแฟนอาร์ต
ใช่ค่ะ แต่บางคนก็อยากจะใจแคบกับพวกที่ไม่มีมารยาทพอที่จะขอกันก่อนนี่คะ งานก็ไม่ได้เผยแพร่ในวงกว้างขนาดหนังสือการ์ตูนซักหน่อย แค่ลงในบอร์ดในบล็อกไม่กี่ที่ ถ้าบอกมาก่อนดีๆเขาก็ไม่ว่าหรอกนะ
แต่พี่แกเล่นเอาตัวละครที่คนอื่นคิดมาใช้ มาเล่นตามใจชอบ แถมยังทำอะไรประหลาดๆที่เป็นการบิดเบือนโดยที่ไม่มีการบอกกล่าวแม้แต่คำเดียวค่ะ และดูแล้วก็ไม่ได้คิดว่าเป็นแฟนอาร์ตเลยสักนิด..สนองนี้ดตัวเองซะมากกว่า ทั้งๆที่เอ็มเอสเอ็นก็มี ส่งPMบอกก็ได้ แต่นี่เจ้าของคาแรคเตอร์เสิร์ชกูเกิ้ลเล่นๆไปเจอเข้าเมื่อเวลาผ่านไปจะครึ่งค่อนปีแล้ว และถ้าไม่ได้เสิร์ชเล่นๆวันนั้นเจ้าของคาแรคเตอร์ก็คงไม่รู้เลยด้วยว่าลูกตัวเองถูกใครบางคนเอาไปใช้
สรุปว่า เคือง ไม่ชอบมากๆก็แล้วกัน
2.2 ข้าคือตัวเอก
เข้าใจค่ะว่าตัวละครใครเจ้าของก็ต้องให้ความสำคัญอยู่แล้ว แต่เอาให้มันพอดีๆหน่อย
เข้าใจด้วยว่ามาแข่งกัน มาสู้กัน กระจายบทให้มันเท่าๆกันนิดส์นึง
บางคนพอถึงเทิร์นตัวเองแล้วเอาตัวละครตัวเองมาโชว์บทบาทความเด่นอย่างเดียว คู่แข่งนี่เป็นได้แค่ช่องเล็กๆบนพื้นที่ 10% ของหน้ากระดาษ ส่วนหน้าตัวละครตัวเองกินพื้นที่เท่าบิลบอร์ดโฆษณาทุกหน้า
พอถึงเทิร์นก็ยัดบทประหลาดๆให้คู่แข่งส่วนคาแรคเตอร์ชั้นต้องเท่ ต้องดูดี เก๋กู้ด
ถ้าคาแรคเตอร์ของอีกฝ่ายเขารั่วบ้าฮาแตกก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะแต่บางคนเอาตัวละครขรึมๆเก๊กซิมมาหัวเราะ อุวะห้าห้าห้า แล้วเต้นคาราเมลดันเซนอย่างไร้เหตุผล นั่นมันไม่ไหวนะ...นอกจากโคกันเอาไว้อยู่แล้วก็ว่าไปอย่าง
แต่เจตนาบางคนคือคู่แข่งมีไว้เสริมความโดดเด่นของชั้น /เชิด สะบัดผม
หมั่นไส้นะ หมั่นไส้ *3*
สำหรับเราคู่แข่งดีไม่มีปัญหาเรื่องนี้ แต่กับบางคน ก็ขอแสดงความเสียใจด้วยนะ
2.3 คอมเมนต์ไม่สร้างสรรค์
เช่น คอมเมนต์แรกสุดพิมพ์มาว่า
"สนุกๆ"
คอมเมนต์ที่สองมันมาเลย
"สนุกๆๆ"
อีคอมเมนต์ที่สามไม่ยอมแพ้
"สนุกๆๆๆ"
เอ่อ ขอบคุณมากค่ะ เข้าใจแล้วว่าสนุก คอมเมนต์ที่สิบก็จะเป็น สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ใช่ม้ายยย ไม่ต้องพิมพ์มาให้เปลืองเนื้อที่บอร์ดก็ด้ายยยเอาพลังงานในการกดไม้ยมกไปให้อาหารแมวเถอะไป๊
อาจจะทำให้บางคนรู้สึกว่า ก็แค่เกรียน แล้วทำไมฤา
แต่สำหรับคนบางคน คำว่า "ห่วยอ่ะ" คำเดียวก็ทำให้เลิกวาดรูปได้นะึคะโดยเฉพาะเด็กน้อยตาดำๆที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตมาขัดเกลาให้ด้านชาต่อสิ่งเกรียนทั้งหลายในสากลโลกเนี่ย การอยู่ในสภาพแวดล้อมของสังคมอุดมเกรียนนี่มันช่างชวนเฟลเสียนี่กระไร กุวาดไม่ออกกุก็นอยจะตายgooseอยู่แล้วค่ะ ไม่ต้่องมาซ้ำด้วยความเกรียนก็ได้
อสาม
..ก็ใช่ว่าจะมีแต่ข้อเสียอย่างที่กล่าวมา
เพียงแต่คนเรามักจะนึกถึงเรื่องร้ายๆได้ก่อนเรื่องดีอยู่แล้วนี่นา - -,,
จริงๆแล้วประโยชน์ของซีเอฟ ก็มีไม่ใช่น้อยหรอกค่ะ อย่างน้อยมันก็ทำให้เรา
1. วาดสัดส่วนแย่น้อยลง
แน่นอน มันยังเบี้ยวอยู่ แต่ก่อนแข่งกับหลังแข่งก็เห็นได้ชัดๆเลยว่าหัวโตน้อยลง เอ่านได้ลื่นมากขึ้น ขัดตาน้อยลงมากนักจากตอนแรก
(โหย เพิ่งรู้ว่าากดส่งไปทั้งๆที่ข้อความหาย ไม่จบเลยทีนี้)
ต่อๆ
2.เข้าใจการ์ตูนช่องมากขึ้น
คือได้รู้ล่ะว่ามันไม่ใช่แค่เอาภาพมายัดลงช่อง ใส่บอลลูนแล้วพิมพ์คำพูด อั๊ง ฟินาเล่..แต่ได้รู้ว่าบางทีเว้นช่องหนึ่งช่อง เพิ่มช่องหนึ่งช่อง เติมภาพหนึ่งภาพก็ทำให้เนื้อหาหน้าหนึ่งดูไฮโซมากน้อยแตกต่างกันได้มากมาย สกรีนโทนมีความหมายยังไง จังหวะช่องแบบไหนที่อ่านง่าย และอื่นๆที่ไม่เคยสังเกต
3.คำแนะนำ
แน่นอน นอกเหนือจากคอมเมนต์เกรียน ท่านที่โชคดีก็จะได้รับคำแนะนำ ข้อติ ข้อควรปรับปรุง หรือได้รู้ว่าจุดเด่นคืออะไร หรือไม่ก็คำแนะนำในการพัฒนางาน ซึ่งเราว่านี่ก็สำคัญมากๆนะ เพราะบางทีเราวาดเล่นกับเพื่อนๆ เพื่อนชินกับงานเราก็อาจมองข้ามบางอย่างที่คนอื่นสังเกตเห็นได้ ดังนั้นบางครั้งคำแนะนำของคนอื่นก็เป็นคำแนะนำที่เพื่อนกันให้กันไม่ได้ก็มี
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องใช้วิจารณญานในการรับสารด้วย
ไม่ใช่เค้าบอก อุ๊ย น้องวาดตาเล็กไปนะคะ วาดตาโตๆปิ๊งๆแบบคุณฮาซึมิหรือเมมฟิสซิคะ จะน่ารักม้ากก ก็บ้าจี้ไปฝึกวาดตามเค้าอีกแน่ะ
หรือเค้าบอกมาว่า เส้นน้องลองเปลี่ยนแนวไปวาดเคสิคะ รุ่งค่ะพี่รับรอง ก็บ้ายุไปฝึกวาดตามหมัดดาวเหนือ อันนี้ปัญญาบานไปนิดนึง เอาให้เหมาะ เอาให้ควร ฟังแล้วพิจารณาว่ามันจริง มันชอบ แล้วจึงกระทำ..
4.ได้เพื่อนดี
ถึงเกรียนจะชุกชุมยังไงก็ต้องมีคนดีๆมาแข่งด้วยนั่นแหละน่า อย่างน้อยก็ต้องได้คบหาสมาคมกับคนนิสัยดีๆ หรือฝีมือดีๆบ้างสิ จริงม้าย
5.สนุก
อันนี้ของแน่ อาจจะเป็นสนุกที่เห็นงานตัวเองพัฒนา(ขึ้นและลง) เห็นงานคนอื่นที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วราวกับคนวาดเป็นคนละคน สนุกที่เห็นคนเกรียน สนุกที่เห็นละครหลังข่าว และอื่นๆอีกมากมาย ถือเป็นสีสันให้กับชีวิตยามว่างได้อีกอย่างนึงเชียวนะ
6.มีไฟ
ไม่ใช่มีไฟแบบ สบตาปิ๊งๆ แล้วเกิดสปาร์ค(ที่ไม่ใช่นามปากกาใครบางคน) ถูกใจ อุ๊ย ตกหลุมรัก
ไม่ช่ายยย อันนั้นไม่เกี่ยวแม้แต่นิด
มีไฟในที่นี้คือ ไปแข่งแล้วก็ได้เห็นงานของเด็กๆ ลูกๆหลานๆ รุ่นน้องรุ่นเยาว์ทั้งหลายที่มันไปโชว์ความเทพแล้วก็เกิดไฟ น้องมันพัฒนาตัวเองไปได้เรื่อยๆแบบนี้ กุไม่ยอม กุจะพัฒนามั่งงง
แบบนี้เป็นต้น
แต่บางคนดูแล้วนอย เฟล จิตตกก็มี
เห็นน้องวาดสวยๆแล้วมานั่งเซ็ง ฮืออ ตอนหนูอายุเท่ามันหนูยังวาดคนเป็นมนุษย์ก้างอยู่เลย เป็นต้น
สรุปเลยว่า สำหรับเราคิดว่า ซีเอฟ เป็นทางลัดสำหรับคนอยากวาดการ์ตูนนะ มันทำให้เราพัฒนาเร็ว แต่มันดีจริงรึเปล่าคิดว่ามันแล้วแต่คนว่าจะได้รับผลมากน้อยแค่ไหน ทางลัดแปลว่าทางที่สั้น แต่ไม่ได้ปลว่าทางที่ดีนี่นา เหมือนเป็นการให้ลองซ้อมกับสถาณการณ์จริงนั่นแหละ
ยังไงก็ตาม อยากจะแนะนำสำหรับใครก็ตามที่อยากเล่นซีเอฟโดยที่ไม่อยากเสียความรู้สึกกับกิจกรรมนี้
ควรจะมั่นใจได้ว่าเส้นตัวเองจะไม่เสียหายไปหลังจากแข่งเสร็จ ถ้ายังวาดไม่แม่นก็ฝึกพื้นฐานก่อนให้แน่นๆไปเลยดีกว่า ซีเอฟยังมีหลายที่ และอีกหลายปี
เคลียร์ตัวเองให้แน่ใจว่าจะสามารถว่างกับมันและรับผิดชอบแข่งไปได้จนจบ ไม่ใช่ว่าเวลาไม่มีจะพักผ่อนแล้วยังต้องมานั่งปั่นหัวฟูจนเซ็งกับการวาดรูป
เหนืออื่นใดช่าวยเตรียมจิตใจให้ชาด้านสำหรับเผชิญเกรียนทั้งเกรียนในโลกภายนอกและความเกรียนของตัวเองด้วย โปรดอย่าให้มันมีอิทธิพลเหนือตนเอง และโปรดอย่าให้คำพูดของคนอื่นมามีอิทธิพลเหนือเรา
สำหรับนังเจ้าของบล็อกมันยังไม่เข็ดค่ะ ด้วยความคิดที่ว่า กุไม่มีอะไรจะเสีย (อีกต่อไปแล้ว)
ยังคงลองกับทางลัดนี้ดูอีกซักทีในขณะที่เวลายังเหลือ
ยังไงก็ขอให้สนุกเน้อ
ด้วยความหวังดีจ้ะ
*Related Links*
[CF] เห่อลูกต่อไปกับคอมิคไฟต์ติ้ง(1)
[CF] เห่อลูกต่อไปกับคอมิคไฟต์ติ้ง(2)
edit @ 17 Mar 2009 21:03:53 by atom
)
GoodJob!!
(ก๊ากกก ผิดประเด็น!!)
[ยังไงก็ตามสำหรับคนที่รู้ตัวว่าเส้นตัวเองพร้อมจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอ(ในทาง เลวร้าย) และรู้ตัวดีว่าฝีมือไม่แน่นพอ ฝึกวาดให้คล่อง พื้นฐานแน่นๆก่อนแล้วค่อยมาแข่ง คงจะได้ประโยชน์มากกว่ามั่วนิ่มเล่นสุ่มสี่สุ่มห้า มิฉะนั้นอาจเสียใจ] <-------- นึกถึงตัวเองเลย ที่เป็นคนเส้นเปลี่ยนง่ายมาก (แล้วก็ดันเสร่อมีโปรเจค CF อีก เอิ้ก....)
ลายเส้นใหม่ก็สวยนะ (ถึงจะเป็นเส้นสมัยนิยมก็ตาม แต่อย่างว่าแหล่ะ เส้นแบบนี้มันคุ้นมือง่าย) แต่เส้นเก่าน่ารักกว่า
รวมๆแล้ว ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ของใหม่สวยเสะ(?) ของเก่าแมนน่ารัก
(แต่ทำไมพอเขียนแล้วมันดูต่างกันหว่า...
#1 By LUMiN on 2009-03-17 16:22